Daar ben ik dan, in Buenos Aires! Eindelijk. Ik wilde gisteren al schrijven, maar het gaat niet zo makkelijk allemaal. Bereid je voor op een lang verhaal.

Zaterdag vloog ik om 8.00 en vloog ik via Madrid naar Buenos Aires, waar ik Nederlandse tijd 00:50 u. aankwam, ellendig lange vlucht dus. Ik besefte bij het afscheid met ouders en broerlief nog eigenlijk helemaal niet dat ik ver weg ging, maar de vlucht wilde daar wel voor zorgen. We vlogen echt al een uur of 8, nog 3te gaan, en uit moeheid keek ik uit het raam. WAT zie ik daar: het Amazonegebied. Die rivieren en zijrivieren zijn echt immens breed, dus vanuit het vliegtuig gemakkelijk te spotten en voor de zekerheid vroeg ik het nog aan mijn Argentijnse buurman en die bevestigde het.Ik vloog gewoon boven de Amazone, nou reken maar dat ik het gevoel kreeg ver weg te gaan.

Uiteindelijk op het vliegveld ging alles goed, kwam gewoon door de douane met mijn terugvlucht dieovereen langere tijdis dan tot wanneer mijn Argentijns visum geldig is, waar ik ´s ochtends op Schiphol wel problemen mee had, maar goed. Er stond in de aankomsthal keurig een meneer van eenophaalservice, met mijn en een andere naam op zijn bordje. Dat meisje was Kristel en die deed hetzelfde programma als ik. Toen kwam ik aan bij mijn gastgezin, die bestaat uit een moeder en zoon, Cristina en Juani, allebei erg hartelijk.

Zondag heb ik eigenlijk niks gedaan, want ik was nog zo moe van de vlucht... Gewoon de Lonely Planet wat doorgelezen, in een boekje gelezen die ik van twee vriendinnen had meegekregen, zo was ik toch nog een beetje thuis en verder het gastgezin een beetje leren kennen. De Argentijnen kennen op zondag geen haast: kleden zich niet aan eneten ´s avonds (maar dat ook doordeweek) rond 9 a 10 uur.

Maandag werd ik om 8.30 verwacht op de taalschool waar ik Spaans zou gaan leren, Amauta. Ik ´woon´ totaal niet ver weg, maar toch heb ik lopen zoeken, want al die straten lijken zo op elkaar! Ik woon vlak achter een soort hoofdstraat, de Avenida Cabildo.De stad is gewoon 1 groot dambord met in zijn totaal een stuk of 6 scheve ´Avenidas´ er door. Het is alleen wel zo´n mooie stad, het lijkt een beetje op New York, met grote avenues en blokken, maar is een stuk sjofeler. Er rijden mooie authentieke bussen en de bestuurders van alle auto´s, bussen en taxis zijn echt loco, het is echt een gekte als de stoplichten op groen springen. Op de taalschool aangekomen werden we (4 Nederlandse meiden, 1 Australische man van 32...) ingedeeld in een klas, geselecteerd op ons niveau Spaans. Kwam uiteindelijk in de net-niet-totaal-beginnersklas, met 1 meisje die dezelfde dag begonnen, de Australische man en 2 Nederlandse meiden die al een week bezig waren, ja er stikt er van de Nederlanders.

Die eerste Spaanse les was wel echt goed, heb er veel van opgestoken. De les duurde in totaal 4 uur, met een pauze van een halfuur, klinkt lang maar was prima te doen. Na de les ben ik met twee meisjes, Kristel en Mei Lin, de ´stad´ in geweest, oftewel alleen de Avenida Cabildo onderzocht. Simkaart gekocht, gegeten bij McDonalds, boodschapjes gedaan, gepind, gekletst enzovoort. Die avond had ik afgesproken met een van de meisjes uit mijn klas die er al een week waren, Carina, om naar een muziekshow te gaan, La Bomba de Tiempo. Het was een muziekgroep met allemaal djembés en trommels, die echt energieke muziek maakten. Wat er zo leuk aan was was dat het echt zo´n feest was wat middenin het Argentijnse leven zit, wat bedoel ik daarmee, nou dat zo´n feest niet op de billboards staat, maar ergens op een hoek, drie blokken van een metrostation, goed doorlopen en dan ontdek je een grote party. Dat was echt super.

Vandaag is het dus dinsdag, en ben ik na de Spaanse les met dezelfde meisjes als gisteren op pad gegaan, maar deze keer naar het echte centrum, ´naar verluidt de breedste straat ter wereld, de Avenida Nueve de Julio´, met pal in het midden een monument, de Obelisco. Dat was erg leuk, echt groot en druk en daar hou ik wel van. We zijn wat door de winkelstraten gelopen en hebben het gebiedwat verkend, en zijn nog naar een bekend plein, de Plaza de Mayo,geweest. Ik heb allemaal foto´s gemaakt, ben een rasechte toerist op dat gebied, en deze foto´szal ik er ook even opzetten. Nu zijn we weer in de Avenida Cabildo, in een internetcafe, en hebben net kaartjes gekocht voor de Michael Jackson-documentaire THIS IS IT voor morgenavond. En ik vond het maar jammer dat ik die in Nederland niet meer heb kunnen zien, nou daar hoef ik niet meer over te treuren, ik ga het ook nog eens zienin een Latijns-Amerikaanse metropool!

Ik moet mezelf nu in het begin nog wel even in de arm knijpen, zo van, hállo je bent in Zuid-Amerika! Ik hoef ook maar even de Avenida Cabildo op en dan weet ik het weer. Super.

Ik ga zo proberen foto´s erop te zetten en ik hoop dat het lukt.

Dit was het begin van Zuid-Amerika, tot de volgende ´blog´dan maar ;)

Maaike