Langs de Andes omhoog!
Daar was ik weer. Is alweer even een tijdje geleden, maar ik heb niet altijd de gelegenheid om twee uur in een internetafé te zitten.Ik ben ondertussen al twee keer heen en weer over de grens naar Chili geweest.
De eerste keer Chiliwas vlak na de gletsjers, toen ik met Jaime en Phil naar Puerto Natales zou gaan om Parque Nacional Torres del Paine te bekijken. Uiteindelijk is Phil een beetje afgehaakt, maar Jaime en ik gingen de eerste dag wat rondkijken wat voor mogelijkheden we hadden in het park. Er zijn grote hikes, maar wij kozen voor eentje van twee dagen, waarbij we besloten te kamperen! Dat was weer eens wat anders. Tent en alle benodigde materialen gehuurd, ik een regenpak en bergschoenen, want die heb ik niet en is ook veel te zwaar om de hele tijd mee te nemen. Je zult je wel afvragen, schoenen huren? Ja... En een grote fout, want ik had blaren! Hemel, ik loop er nog mee rond. Gelukkig is het waar ik nu ben warm genoeg om slippers te dragen, zodat ik er niet zoveel last van heb. En gelukkig was het het zo waard, want het park was prachtig. Mooi weer ontbrak alleen, maar dat schijnt daar nooit te zijn.
Daarna ben ik terug naar Argentinië gegaan, om een bus te nemen naar Bariloche, wat me in totaal drie dagen kostte. Ik wilde over een bekende route hier in Argentinië, de Ruta 40, die voor het overgrote deel onverhard is (een weg met steentjes). Ik hoorde er zoveel over en ik wilde toch wel onderzoeken hoe speciaal dat was. Het eerste uur was interessant, maar de rest van de busreis was wel érg hobbelig! Voor de rest bleef het wel een mooi landschap. Dus die drie dagen later ben ik aangekomen in Bariloche, een plaatsje midden in een groot gebied met allemaal bergen en meren, waar heel veel outdoor-activiteiten te doen zijn, zoals skiën, kayaken, raften, paragliding etc. etc. Van deze activiteiten heb ik me alleen gewaagd aan het kayaken, wat uiteindelijk erg koud maar wel heel leuk was! Voor de rest heb ik tours gedaan naar verschillende gebieden, eentje over de Ruta de los Siete Lagos, een route die langs zeven meren gaat, en een boottrip naar een klein regenwoudje en een waterval. In de week dat ik er was was het helaas niet heel erg zonnig, al waren er wel mooie momenten. Tijdens de trip van de Rute de los Siete Lagos zijn we het dorpje Villa La Angostura gepasseerd, waar Willem-Alexander en Máxima een vakantiehuis hebben. (Leuk detail... Ik voelde me eventjes wat meer thuis!)
Afgelopen zaterdag (ik ben ongeveer een week in Bariloche gebleven, relatief vrij lang) heb ik de bus naar Santiago genomen. Weer Chili, maar nu ik zo dichtbij deze grote stad was wilde ik het toch wel erg graag zien. Nou, de weg er naartoe was al een feest! Het is een weg van Mendoza naar Santiago, die rechtstreeks door de Andes gaat, met de grensovergang midden in de bergen. Ik zat voorin de bus en had dus mooi uitzicht! Ik zie de weg langzaam meer kronkels krijgen, wat mooi was om te zien. Met zo´n grote bus is het soms toch erg lomp om door de bochten te komen enzo, maar de chauffeur deed het prima. Maar op een gegeven moment rijden we een weg tegemoet... ! Met mijn medepassagiers moest iklachen van ellende en de camera´s kwamen natuurlijk tevoorschijn, maar ik heb soms mijn ogen gewoon even dichtgehouden.
Aangekomen in Santiago, besloot ik om de volgende dag wat rond te lopen aan de hand van de Lonely Planet, en het was zo mooi! Echt een mooie stad, Santiago, veel groene lanen en ruim opgezet, moderne metro etc. etc. Ik vond het mooi. ´s Avonds ben ik uit eten geweest met mijn kamergenoten, Lisa en Cristina, en wat Chileens drankjes geprobeerd.Ik had ergensgehoord van een groot winkelcentrum in Santiago, Parque Arauco,wat één van de grootste van Zuid-Amerika was. Daar ging ikde volgende dag heen, met een toeristische bus heen en weer, dus ook nog wat sightseeing onderweg gedaan. De hele dag wezen dwalen in het winkelcentrum, wat erg fijn was.
Dag erna vertrok mijn bus alweer terug naar Argentinië, Mendoza. Deze stad ligt in een regio waar heel veel wijn wordt geproduceerd. Ik was uitgenodigd door Genny, het meisje waarmee ik de gletsjers in het zuiden heb bekeken om bij haar in haar appartement te verblijven, met zwembad en al! ´s Avonds het nachtleven van Mendoza ontdekt, en gisteren zijn we wezen raften! Dat wilde ik altijd nog doen dus dat kwam mooi uit! Het was erg leuk, al was het water minder wild dan ik verwachtte. Daar hebben we wat jongens ontmoet die ons hebben teruggebracht met de auto, en daarna bij ons hebben gebarbequeed, wat heeerlijk was. Vlees is een specialiteit hier in Argentinië, dat heb ik ondertussen wel gemerkt.
Vandaag ben ik van Genny´s appartement naar een hostel in Mendoza verhuisd, we hebben net een excursie voor zondag geboekt waarmee we het zuidelijke deel van de provincie krijgen te zien, en morgen zijn we van plan een wijntour te doen (en fietsen te huren). Het weer is hier weer ´normaal´ ´s zomers, ongeveer 30 graden of meer. Zó heet, en ik ga straks nog noordelijker! (Ja, noordelijker betekent hier warmer.)
Ondertussen weet ik ook wanneer ik thuiskom, oorspronkelijk ging mijn vlucht op 20 april, maar nu ga ik 15 maart (16e in Nederland), want het geld begint op te raken en het verlangen naar huis, eigen bed, bekende omgeving, bekende mensen,begint ook toch wel te groeien! Ik heb nu nog ongeveer 4 weken, waarin ik het noorden van Argentinië ga bekijken, de Salta en Jujuy-provincies met bergen zoutvlaktes etc. etc. Daarna de grote watervallen van Iguazu (groter dan Niagara-falls) en dan zal de tijd wel op zijn. Tijd vlíegt voorbij, reizend. Overal verblijf je ongeveer 3/4 dagen, dan weer een busreis die 1 dag (soms +nacht) duurt en dan weer een nieuwe omgeving. Ik heb een aantal reisvrienden die ik hier en daar tegenkom of ga ontmoeten en ik wil mezelf nog even wat tijd in Buenos Aires geven, aangezien ik dat nu een beetje als mijn ´thuis´ van Zuid-Amerika beschouw...! Tot de volgende keer dat ik tijd heb om te schrijven,
Chau!
Reacties
Reacties
Dank je wel voor de foto van het presidentiële paleis in Santiago. Maagdelijk wit staat het daar in de zon, terwijl het gebouw toch heel wat heeft meegemaakt.
Met het raften is hopelijk goeddeels een jeugdtrauma van je weggepoetst. In 2000 vonden we je nog te jong hiervoor. Ja die bezorgde ouders altijd!
Liefs Hessel
Ik weet nog heel goed dat ik toen zelf niet durfde!
Altijd weer leuk om foto's te zien van verhalen die we al kennen. En ook leuk om nu de gezichten bij de namen te kunnen plaatsen. Wat is die foto van de gletsjer toch weer prachtig.
Je terugkomst begint al wat dichterbij te komen. Wat is het dan eigenlijk weer snel gegaan he.
Tot horens, lees, schrijfs.
Maaike :D
Wat een geweldige verhalen nog steeds! Echt super!
OOk heel leuk dat je 16 maart alweer in Nederland bent, gaan we snel even meeten en stappen en leuke dingen doen.
Ik heb er zin in!
Geniet nog even van je laatste weken,
Kus!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}