Hallo allemaal!Daar ben ik weer, met de laatste echte avonturen van mijn reis! Inmiddels alweer heel veel indrukwekkende dingen gezien en... beleefd.

Zoals een paar van jullie ook al hadden bedacht zat ik tijdens de aardbeving in Chili in het noorden van Argentinië, dat vrij dichtbij Chili ligt. In Salta hebben we de aardbeving van Concepcion niet meegemaakt, die om drie uur ´s nachts was. Maar de dag erna, toen ik net naar het thuisfront had gemaild dat alles oké was hier in Salta, kregen ook wij te maken met een aardbeving met een kracht van 6.3 op de schaal van Richter, met het epicentrum ergens ten zuiden van Salta. Van bewoners hoorde ik dat dit een gevolg was van de grote aardbeving in Chili. In Salta is er geen schade aangericht aan gebouwendoor de beving, maar er zijn wel 2 doden gevallen. Dit gebeurde op de dag dat ik wachtte op mijn bus naar de volgende bestemming. Ik was net in een restaurantje gaan zitten om wat te eten toen de grond onder mij begon te schudden, en de tafel en muren ook een beetje. Ik keek wat om me heen en zag personeel die ging zitten en klanten die naar buiten liepen. Ik vroeg aan een ober of dit normaal was, maar hij bracht geen woord uit en besloot ik naar buiten te gaan waar nog meer personeel stond te kijken naar de gebouwen. Ikzelf heb de gebouwen niet echt zien bewegen of iets zien omvallen, maar wel tafels en lampen zien schudden. 6.3 klinkt vrij zwaar, maar het viel erg mee. Er waren wel wat mensen overstuur, natuurlijk omdat hetgene wat in Chili gebeurde ook angst meebracht. Maar gelukkig was dit de enige beving in dit gebied.

Nu verder met de reisverhalen! Na Mendoza heb ik de bus genomen naar San Agustin del Valle Fertil, een minuscuul dorpje ten noorden van Mendoza, vanwaar ik twee nationale parken met mooie rotsformaties ging bekijken. Onderweg kwam ik Cristina weer tegen, een Spaans meisje die ik in Santiago ook heb ontmoet. De volgende dag de excursies, een hele dag lang, waar ik erg blij om was, want in het dorpje zelf was helemaal niks te beleven. Parque Nacional Ischigualasto is een schatkist voor materiaal uit het tijdperk Trias, waardoor er ook allemaal reconstructies van dinosaurussen te zien waren. Parque Nacional Talampaya is een nationaal natuurpark die bestaat uit een 'canyon', een grote kloof die doorloopt vanuit het Ischigualasto-park. Beide parken waren ontzettend mooi en indrukwekkend, ook al heb ik niet alles van de uitleg kunnen verstaan.

Na deze twee parken te hebben bezocht ben ik snel weer uit dit dorpje gegaan, naar de stad San Juan. Hier heb ik wat tijd doorgebracht, maar het is niet zo'n indrukwekkende stad. Toen ben ik naar Salta gegaan met weer een nachtbus, waar ik inmiddels wel genoeg van begon te krijgen. In Salta heb ik een dag of vijf doorgebracht, allemaal tours gedaan door de omgeving, wat geweldig mooi was! Wat ik heb gezien: de 7-kleurige berg, 1 van de armste dorpjes van Argentinie (niet zo geweldig), een heel nationaal park alleen voor cactussen, lama's en de wilde vorm ervan: guanaco's (die eigenlijk overal op het platteland wel te zien zijn), een zoutvlakte en een grote moooooie vallei (alweer). Op zaterdag (de dag van de aardbeving) vertrok ik met de zoveelste nachtbus naar Puerto Iguazú, het stadje dichtbij Parque Nacional Iguazú. Dit was de eerste toeristische attractie waar ik van gehoord had in Argentinie (tegelijk mijn laatste toeristische bezoekje voordat ik terug zou gaan naar Buenos Aires), en een grote trekpleister, dus ik had er erg veel zin in!

Parque Nacional Iguazu is een tropisch regenwoud met gi-gan-tische watervallen van ong. 80 m. hoog. Ik had geluk, want toen ik aankwam was het volle maan, en dan opent het park vijf avonden zijn deuren om de watervallen in het maanlicht te zien! Dit was heel mooi en indrukwekkend, vooral met het geluid van het vallende water erbij. Diezelfde dag heb ik de Braziliaanse kant van het nationale park gezien, aangezien Argentinie en Brazilie de watervallen ´delen´. Vanaf deze kant kon je de watervallen van een afstand bekijken, meer ´panorama-view´. Dit was erg mooi en ik was zo blij dat ik er eindelijk was, na zo lang plaatjes te hebben gezien van Iguazu en zoveelmensen had gesprokendie er enthousiast over waren. De volgende dag was het tijd voor de Argentijnse kant, die 70 procent van de watervallen bezit. Er zijn allemaal bruggen aangelegd, waardoor het mogelijk is om heel dichtbij de watervallen te komen. Daarnaast had ik een boottocht geboekt (ik ben dol op boten, bij de gletsjers, raften in Mendoza, varen door Bariloche) waarmee we heeeel dicht bij de watervallen kwamen en compleet nat werden! Superleuk was dat. Daarnaast nog een paar aparte dieren gezien en natuurlijk gewoon uitgebreid de vallen bekeken en veel te veel foto´s gemaakt.

Nu ben ik weer terug in Buenos Aires en ik voel me he-le-maal thuis! Ik zit hier nog een weekje om souvenirtjes en andere dingetjes te kopen en te ontspannen voordat ik weer aan het ´normale´ leven in Nederland begin! Mijn vlucht vertrekt maandagavond 15 maart, en ik kom dinsdagavond 16 maart aan in Amsterdam. En ik heb er ook wel weer zin in! Het was een groot avontuur, met zoveel mooie dingen die ik gezien heb en zoveel verschillende mensen die ik ontmoet heb. Ik laat me hier in Zuid-Amerika zeker nog een keer zien!

Bedankt voor het meelezen en alle leuke reacties, en ik zie jullie in Nederland weer!

Groetjes Maaike

P.S. Het duurt even voordat de foto´s erop staan.