Los ultimos Parques Nacionales

Hallo allemaal!Daar ben ik weer, met de laatste echte avonturen van mijn reis! Inmiddels alweer heel veel indrukwekkende dingen gezien en... beleefd.

Zoals een paar van jullie ook al hadden bedacht zat ik tijdens de aardbeving in Chili in het noorden van Argentinië, dat vrij dichtbij Chili ligt. In Salta hebben we de aardbeving van Concepcion niet meegemaakt, die om drie uur ´s nachts was. Maar de dag erna, toen ik net naar het thuisfront had gemaild dat alles oké was hier in Salta, kregen ook wij te maken met een aardbeving met een kracht van 6.3 op de schaal van Richter, met het epicentrum ergens ten zuiden van Salta. Van bewoners hoorde ik dat dit een gevolg was van de grote aardbeving in Chili. In Salta is er geen schade aangericht aan gebouwendoor de beving, maar er zijn wel 2 doden gevallen. Dit gebeurde op de dag dat ik wachtte op mijn bus naar de volgende bestemming. Ik was net in een restaurantje gaan zitten om wat te eten toen de grond onder mij begon te schudden, en de tafel en muren ook een beetje. Ik keek wat om me heen en zag personeel die ging zitten en klanten die naar buiten liepen. Ik vroeg aan een ober of dit normaal was, maar hij bracht geen woord uit en besloot ik naar buiten te gaan waar nog meer personeel stond te kijken naar de gebouwen. Ikzelf heb de gebouwen niet echt zien bewegen of iets zien omvallen, maar wel tafels en lampen zien schudden. 6.3 klinkt vrij zwaar, maar het viel erg mee. Er waren wel wat mensen overstuur, natuurlijk omdat hetgene wat in Chili gebeurde ook angst meebracht. Maar gelukkig was dit de enige beving in dit gebied.

Nu verder met de reisverhalen! Na Mendoza heb ik de bus genomen naar San Agustin del Valle Fertil, een minuscuul dorpje ten noorden van Mendoza, vanwaar ik twee nationale parken met mooie rotsformaties ging bekijken. Onderweg kwam ik Cristina weer tegen, een Spaans meisje die ik in Santiago ook heb ontmoet. De volgende dag de excursies, een hele dag lang, waar ik erg blij om was, want in het dorpje zelf was helemaal niks te beleven. Parque Nacional Ischigualasto is een schatkist voor materiaal uit het tijdperk Trias, waardoor er ook allemaal reconstructies van dinosaurussen te zien waren. Parque Nacional Talampaya is een nationaal natuurpark die bestaat uit een 'canyon', een grote kloof die doorloopt vanuit het Ischigualasto-park. Beide parken waren ontzettend mooi en indrukwekkend, ook al heb ik niet alles van de uitleg kunnen verstaan.

Na deze twee parken te hebben bezocht ben ik snel weer uit dit dorpje gegaan, naar de stad San Juan. Hier heb ik wat tijd doorgebracht, maar het is niet zo'n indrukwekkende stad. Toen ben ik naar Salta gegaan met weer een nachtbus, waar ik inmiddels wel genoeg van begon te krijgen. In Salta heb ik een dag of vijf doorgebracht, allemaal tours gedaan door de omgeving, wat geweldig mooi was! Wat ik heb gezien: de 7-kleurige berg, 1 van de armste dorpjes van Argentinie (niet zo geweldig), een heel nationaal park alleen voor cactussen, lama's en de wilde vorm ervan: guanaco's (die eigenlijk overal op het platteland wel te zien zijn), een zoutvlakte en een grote moooooie vallei (alweer). Op zaterdag (de dag van de aardbeving) vertrok ik met de zoveelste nachtbus naar Puerto Iguazú, het stadje dichtbij Parque Nacional Iguazú. Dit was de eerste toeristische attractie waar ik van gehoord had in Argentinie (tegelijk mijn laatste toeristische bezoekje voordat ik terug zou gaan naar Buenos Aires), en een grote trekpleister, dus ik had er erg veel zin in!

Parque Nacional Iguazu is een tropisch regenwoud met gi-gan-tische watervallen van ong. 80 m. hoog. Ik had geluk, want toen ik aankwam was het volle maan, en dan opent het park vijf avonden zijn deuren om de watervallen in het maanlicht te zien! Dit was heel mooi en indrukwekkend, vooral met het geluid van het vallende water erbij. Diezelfde dag heb ik de Braziliaanse kant van het nationale park gezien, aangezien Argentinie en Brazilie de watervallen ´delen´. Vanaf deze kant kon je de watervallen van een afstand bekijken, meer ´panorama-view´. Dit was erg mooi en ik was zo blij dat ik er eindelijk was, na zo lang plaatjes te hebben gezien van Iguazu en zoveelmensen had gesprokendie er enthousiast over waren. De volgende dag was het tijd voor de Argentijnse kant, die 70 procent van de watervallen bezit. Er zijn allemaal bruggen aangelegd, waardoor het mogelijk is om heel dichtbij de watervallen te komen. Daarnaast had ik een boottocht geboekt (ik ben dol op boten, bij de gletsjers, raften in Mendoza, varen door Bariloche) waarmee we heeeel dicht bij de watervallen kwamen en compleet nat werden! Superleuk was dat. Daarnaast nog een paar aparte dieren gezien en natuurlijk gewoon uitgebreid de vallen bekeken en veel te veel foto´s gemaakt.

Nu ben ik weer terug in Buenos Aires en ik voel me he-le-maal thuis! Ik zit hier nog een weekje om souvenirtjes en andere dingetjes te kopen en te ontspannen voordat ik weer aan het ´normale´ leven in Nederland begin! Mijn vlucht vertrekt maandagavond 15 maart, en ik kom dinsdagavond 16 maart aan in Amsterdam. En ik heb er ook wel weer zin in! Het was een groot avontuur, met zoveel mooie dingen die ik gezien heb en zoveel verschillende mensen die ik ontmoet heb. Ik laat me hier in Zuid-Amerika zeker nog een keer zien!

Bedankt voor het meelezen en alle leuke reacties, en ik zie jullie in Nederland weer!

Groetjes Maaike

P.S. Het duurt even voordat de foto´s erop staan.

Langs de Andes omhoog!

Daar was ik weer. Is alweer even een tijdje geleden, maar ik heb niet altijd de gelegenheid om twee uur in een internetafé te zitten.Ik ben ondertussen al twee keer heen en weer over de grens naar Chili geweest.

De eerste keer Chiliwas vlak na de gletsjers, toen ik met Jaime en Phil naar Puerto Natales zou gaan om Parque Nacional Torres del Paine te bekijken. Uiteindelijk is Phil een beetje afgehaakt, maar Jaime en ik gingen de eerste dag wat rondkijken wat voor mogelijkheden we hadden in het park. Er zijn grote hikes, maar wij kozen voor eentje van twee dagen, waarbij we besloten te kamperen! Dat was weer eens wat anders. Tent en alle benodigde materialen gehuurd, ik een regenpak en bergschoenen, want die heb ik niet en is ook veel te zwaar om de hele tijd mee te nemen. Je zult je wel afvragen, schoenen huren? Ja... En een grote fout, want ik had blaren! Hemel, ik loop er nog mee rond. Gelukkig is het waar ik nu ben warm genoeg om slippers te dragen, zodat ik er niet zoveel last van heb. En gelukkig was het het zo waard, want het park was prachtig. Mooi weer ontbrak alleen, maar dat schijnt daar nooit te zijn.

Daarna ben ik terug naar Argentinië gegaan, om een bus te nemen naar Bariloche, wat me in totaal drie dagen kostte. Ik wilde over een bekende route hier in Argentinië, de Ruta 40, die voor het overgrote deel onverhard is (een weg met steentjes). Ik hoorde er zoveel over en ik wilde toch wel onderzoeken hoe speciaal dat was. Het eerste uur was interessant, maar de rest van de busreis was wel érg hobbelig! Voor de rest bleef het wel een mooi landschap. Dus die drie dagen later ben ik aangekomen in Bariloche, een plaatsje midden in een groot gebied met allemaal bergen en meren, waar heel veel outdoor-activiteiten te doen zijn, zoals skiën, kayaken, raften, paragliding etc. etc. Van deze activiteiten heb ik me alleen gewaagd aan het kayaken, wat uiteindelijk erg koud maar wel heel leuk was! Voor de rest heb ik tours gedaan naar verschillende gebieden, eentje over de Ruta de los Siete Lagos, een route die langs zeven meren gaat, en een boottrip naar een klein regenwoudje en een waterval. In de week dat ik er was was het helaas niet heel erg zonnig, al waren er wel mooie momenten. Tijdens de trip van de Rute de los Siete Lagos zijn we het dorpje Villa La Angostura gepasseerd, waar Willem-Alexander en Máxima een vakantiehuis hebben. (Leuk detail... Ik voelde me eventjes wat meer thuis!)

Afgelopen zaterdag (ik ben ongeveer een week in Bariloche gebleven, relatief vrij lang) heb ik de bus naar Santiago genomen. Weer Chili, maar nu ik zo dichtbij deze grote stad was wilde ik het toch wel erg graag zien. Nou, de weg er naartoe was al een feest! Het is een weg van Mendoza naar Santiago, die rechtstreeks door de Andes gaat, met de grensovergang midden in de bergen. Ik zat voorin de bus en had dus mooi uitzicht! Ik zie de weg langzaam meer kronkels krijgen, wat mooi was om te zien. Met zo´n grote bus is het soms toch erg lomp om door de bochten te komen enzo, maar de chauffeur deed het prima. Maar op een gegeven moment rijden we een weg tegemoet... ! Met mijn medepassagiers moest iklachen van ellende en de camera´s kwamen natuurlijk tevoorschijn, maar ik heb soms mijn ogen gewoon even dichtgehouden.

Aangekomen in Santiago, besloot ik om de volgende dag wat rond te lopen aan de hand van de Lonely Planet, en het was zo mooi! Echt een mooie stad, Santiago, veel groene lanen en ruim opgezet, moderne metro etc. etc. Ik vond het mooi. ´s Avonds ben ik uit eten geweest met mijn kamergenoten, Lisa en Cristina, en wat Chileens drankjes geprobeerd.Ik had ergensgehoord van een groot winkelcentrum in Santiago, Parque Arauco,wat één van de grootste van Zuid-Amerika was. Daar ging ikde volgende dag heen, met een toeristische bus heen en weer, dus ook nog wat sightseeing onderweg gedaan. De hele dag wezen dwalen in het winkelcentrum, wat erg fijn was.

Dag erna vertrok mijn bus alweer terug naar Argentinië, Mendoza. Deze stad ligt in een regio waar heel veel wijn wordt geproduceerd. Ik was uitgenodigd door Genny, het meisje waarmee ik de gletsjers in het zuiden heb bekeken om bij haar in haar appartement te verblijven, met zwembad en al! ´s Avonds het nachtleven van Mendoza ontdekt, en gisteren zijn we wezen raften! Dat wilde ik altijd nog doen dus dat kwam mooi uit! Het was erg leuk, al was het water minder wild dan ik verwachtte. Daar hebben we wat jongens ontmoet die ons hebben teruggebracht met de auto, en daarna bij ons hebben gebarbequeed, wat heeerlijk was. Vlees is een specialiteit hier in Argentinië, dat heb ik ondertussen wel gemerkt.

Vandaag ben ik van Genny´s appartement naar een hostel in Mendoza verhuisd, we hebben net een excursie voor zondag geboekt waarmee we het zuidelijke deel van de provincie krijgen te zien, en morgen zijn we van plan een wijntour te doen (en fietsen te huren). Het weer is hier weer ´normaal´ ´s zomers, ongeveer 30 graden of meer. Zó heet, en ik ga straks nog noordelijker! (Ja, noordelijker betekent hier warmer.)

Ondertussen weet ik ook wanneer ik thuiskom, oorspronkelijk ging mijn vlucht op 20 april, maar nu ga ik 15 maart (16e in Nederland), want het geld begint op te raken en het verlangen naar huis, eigen bed, bekende omgeving, bekende mensen,begint ook toch wel te groeien! Ik heb nu nog ongeveer 4 weken, waarin ik het noorden van Argentinië ga bekijken, de Salta en Jujuy-provincies met bergen zoutvlaktes etc. etc. Daarna de grote watervallen van Iguazu (groter dan Niagara-falls) en dan zal de tijd wel op zijn. Tijd vlíegt voorbij, reizend. Overal verblijf je ongeveer 3/4 dagen, dan weer een busreis die 1 dag (soms +nacht) duurt en dan weer een nieuwe omgeving. Ik heb een aantal reisvrienden die ik hier en daar tegenkom of ga ontmoeten en ik wil mezelf nog even wat tijd in Buenos Aires geven, aangezien ik dat nu een beetje als mijn ´thuis´ van Zuid-Amerika beschouw...! Tot de volgende keer dat ik tijd heb om te schrijven,

Chau!

Hermoso...

Daar ben ik weer, dit keer in Patagonie! Mijn hemel, wat is het hier mooi. Máxima is er qua landschap niet op vooruit gegaan...

Maar laat ik beginnen bij Córdoba. Daar ben ik 4 dagen gebleven en heb ik twee Ierse meiden, Clodagh en Ciara, en een jongen uit de VS, Scott, ontmoet. Daarmee ben ik de eerste avond uit eten geweest, was erg gezellig, en ik heb eigenlijk voor de eerste keer een échte Argentijnse steak besteld. Heel erg lekker, zeker met een soort bouillonsaus, Chimuchurri (ofzo) erover.

De volgende dag met die drie en een jongen uit Australie, Alex, naar Cuesta Blanca geweest, een riviertje waar we aan hebben gelegen in de zon. Was erg ontspannend, en was een mooie omgeving. Een dag later heb ik een dagtour geboekt, een trip door de Sierras de Córdoba, de heuvels van Córdoba. Dit was ergmooi, we zijndoor het landschap gereden, wat voor mij algenoeg was, maar we hebben eenmuseum bezocht waar alle mineralen uithet landschap te zien waren, errrg mooi. Ook zijn we naar een van de hogere heuvels gegaan, voor het mooie uitzicht. Ergens geluncht, ondertusseninformatie gekregen over de omgeving, en laternog naar een alfajor-fabriek (typisch koekje uitArgentinie) geweest, en naar het toeristische dorpje Villa Carlos Paz geweest. Was een erg leuke dag, heb veel van de omgeving gezien. Ik wilde de dag ernade stad ontdekken, maar had absoluut geen energie ervoor en zat tegen een ellendig lange busrit aan te hikken. NaarPuerto Madryn, mijn eerste bestemming in Patagonie!

Puerto Madryn is een stadje dat dichtbij een groot schiereiland ligt, genaamd Península Valdés,waar veel verschillende wilde dieren te zien zijn. Als het seizoen ernaar is, zijn er ook walvissen te zien, wat de grote attractie is hier, maar helaas... De walvissen trekken half december naar Antartica.Ik heb daar wel zeeleeuwen, zeehonden, pinguins, (van veraf) orka´s, vossen, guanaco´s, nandoe´s, peludo´s etc. etc. gezien, ziefoto´s. Het was erg mooi daar, uitgestrekt landschap, vrij eentonig, maar toch mooi.

De dag erna heb ik een tour gedaan richting het zuiden, naar de grootste pinguinkolonie van heel Zuid-Amerika. Ongeveer een half miljoen pinguins zijn er te zien, die daar een halfjaar, van september tot ongevoor april zitten om jongen te krijgen. Er waren allemaal regels te volgen, als er een pinguin het pad wilde oversteken, dan moest iedereen stoppen. Ook waren er een aantal bruggen gemaakt, waaronder de pinguins gerust richting de oceaan kunnen lopen, en op die brug mocht men niet stoppen om foto´s te maken, want dit zou de pinguins afschrikken.

Diezelfde dag heb ik een boottrip genomen om dolfijnen te zien! In de bus werd ons ineens verteld dat het niet gegarandeerd was dat we dolfijnen zouden zien, want het blijven wilde dieren en ze blijven niet op 1 plek, maar dwalen gewoon in kleine scholen rond de kust. Dus we hebben inderdaad, de eerste anderhalf uur van de boottocht maar wat rondgevaren (het zou in totaal 1,5 uur duren, maar de kapitein wilde ons zo graag dolfijnen laten zien). Op een gegeven moment ging de boot een stuk harder. Dit was omdat de dolfijntjes daarop afkomen, ze vinden het leuk om met de boot te spelen en ervoor te zwemmen, wie is er sneller! Het zijn de kleinste en snelste soort dolfijnen, zwart-wit. En ja! Uiteindelijk begonnen ze te komen, maar ze waren zo snel dat het heel moeilijk was om normale foto´s te maken! Dus ik ben begonnen met filmen, wat een succes was! Errrg leuk uiteindelijk, die boottocht.

Volgende dag weer een lange bus richting het echt zuiden, El Calafate, een dorpje vlakbij het grote nationale park Parque Nacional Los Glaciares.In dit park zijn gigantische en supermooie gletsjers te zien, ik had er heel veel zin in! Tijdens de busrit heb ik mijn ogen al uitgekeken. Het landschap waar we doorheen reden,mooie valleien, uitgestrekt land zoals je wel eens zietin de Verendigde Staten, enbergen met eeuwige sneeuw..Prachtig!!Toenheb ik ookeen meisje leren kennen uit Californie, Genny,waarmee ik de volgende dag een boottocht heb genomen. De meeste mensen nemen een gewone tour, naar de grootste en bekendste gletsjer, Perito Moreno, waar je dan rond kunt lopen en een korte boottocht kunt nemen. Maar wij wilden het hele zuidelijke deel van het park zien, dus we hebben een grote boottocht geboekt, waarmee we meerdere gletsjerszouden zien. En daar heb ik absoluut geen spijt van gehad, want het was zo ongelooflijk mooi. Meerdere gletsjers gezien, maar ook gewoon door het park gevaren en dat was op zich al een heel mooi gebied. Maar de gletsjers zelf, het was soms gewoon surrealistisch, en we voeren er ook zo dichtbij langs. Op een gegeven moment, toen we aankwamen bij de bekende gletsjer, Perito Moreno, was ik aan het filmen. Ik zag een stukje waar wat ijs aan het afbreken was, dus dat vond ik wel leuk om te filmen... En ineens breekt er een gigantisch stuk ijs af, iedereen op de hele boot gaat ´Oooooohh... Aaaaahh... Mira, MIRA!´. Ik heb zelfs de locals kunnen shoqueren met het filmpje.

Kijk dus bij video´s!

Dag erna, gisteren, ging Genny naar El Chaltén, waar het noorden van het Parque Nacional Los Glaciares te zien is, waaronder ook een bekende bergtop, Fitz Roy. Dit gebied staat bekend als een goed hiking-gebied, wat ook heel veel mensen doen. Nu ben ik niet zo sportief, maar hier wilde ik toch wel een dagje doorbrengen. Samen met Gennyhebikeen korte hike gedaan naar een ´mirador´, uitkijkpunt. Dit was erg mooi, het keek uit op een mooie vallei, waar men dus doorheen kan hiken.

Ik heb in mijn hosteltwee reizigersontmoet, Jaime en Phil,die morgen, net als ik, naar Chili gaan, waar naar horen en zeggen het mooiste nationale park van Zuid-Amerika te zien is, Parque Nacional Torres del Paine. Hier ga ik ongeveer 4 nachten blijven en dagtours doen naar verschillende delen van het gebied. Er zijn ook andere mogelijkheden, het hostel waar ik verblijf heeft veel informatie over de acitiviteiten, dus misschien dat ik er iets heel anders van maak! Al met al, deze afgelopen week was echt ´stunning´, er waren gewoon momenten dat ik sprakeloos was omdat het zo mooi was....

Tot de volgende blog !

P.S.: hermoso = prachtig, mira = kijk!

Uruguay!

Het eerste echte reisverhaal! Op maandag 28 december zijn Mei Lin en ik op de boot gestapt naar Colonia del Sacramento, Uruguay. Dit plaatsje ligt ongeveer recht tegenover Buenos Aires, en scheen volgens de Loneny Planet en andere reizigers de moeite waard te zijn. Dit klopte, het is een klein plaatsje, maar erg mooi! We hebben de eerste avond langs het haventje gelopen, genoten van het feit dat het reizen nu echt begonnen was, en de zonsondergang op de foto gezet. De volgende dag hadden we plannen om gewoon het dorpje door te lopen, maar dit was snel gedaan, want het begon te onweren, dus we hebben ergens onder een parasol gezeten en wat gegeten. Voor de volgende dag hadden we grote plannen: een scootertje huren en daarmee naar het strand, 5 km verderop, rijden en lekker fruit en broodjes meenemen etc. Maar... De reis begon zijn tol te eisen. De tweede nacht in Colonia zijn Mei Lin en ik beide ziek geworden van het kraanwater. De hele nacht hebben we beide om het halfuur moeten overgeven en de volgende dag waren we he-le-maal op. Dus niks meer ondernomen, en de volgende dag zouden we vroeg naar Montevideo gaan, dus we moesten ook nog inpakken enzo. Maar uiteindelijk is er niks van de tijd verloren gegaan, want eigenlijk kwamen we erachter dat Colonia del Sacramento toch zo klein is dat je die in 1 dagje kunt zien, en dat hebben we dus gedaan.

Op Oudjaarsdag hebben we de bus naar Montevideo genomen. Eerst hadden we plannen om een bus naar het feestplaatsje Punta del Este te gaan, waar ongeveer alle Argentijnen naartoe gaan op vakantie, maar we waren te moe om heen en weer te gaan. Uiteindelijk hielden de mensen in ons hostel een barbeque, dus hebben we daar bijgezeten, en ´s avonds om kwart voor twaalf naar het strand gelopen om daar van het vuurwerk te genieten. Ook al waren Mei Lin en ik er nog niet helemaal bovenop, het was toch best een ervaring om al dat vuurwerk langs de kust te zien. En... We hebben elkaar natuurlijk twee keer Gelukkig Nieuwjaar kunnen wensen, om 9 uur en om 12 uur!

Montevideo wasoverdag weluitgestorven, rond deze tijd van het jaar (iedereen vlucht de stad uit), maar is op zich wel een mooie stad. Hiervan hebben we het oude centrum bekeken, en zijn we naar een Carnaval-museum geweest. Carnaval schijnt in Montevideo ook een happening te zijn, dus het was leuk om weer eens een ander aspect van Zuid-Amerika te ontdekken.

Drie dagen later zijn we met de bus naar het strandplaatsje La Paloma gegaan, waarweinig te bezichtigen was, behalve het strand en de ´hoofdstraat´. Hier bleven we maar 2 nachtjes en toen zijn we doorgegaan naar Punta del Diablo, waar we óók alleen maar naar het strand konden. Dat hebben we gedaan, en de helft van de tijd waren we bezig met het heen en weer lopen van het hostel naar het centrumpje en terug. Ik heb wel plezier gehad met de hostelgenoten, waar we meestal gewoon ´s avonds met een drankje mee hebben zitten praten. Op mijn verjaardag was er nog een ander Nederlands meisje met ons mee naar het strand, Katinka, en ´s avonds hebben we ´lekker gekookt´, voor zover je dat op reis kunt doen, en een wijntje erbij! Ik vond het prima.

Montevideo is toch wel een mooie stad, maar als je de grootte van Buenos Aires voor de laatste twee maanden gewend bent, ben je voor je gevoel snel klaar in de hoofdstad van Uruguay. Daarnaast heb ik gesproken met Argentijnen, Canadesen, Polen, Brazilianen, Colombianen etc., wat erg leuk was.

Afgelopen zondag zijn Mei Lin en ik onze eigen weg gegaan. Zij is terug naar Buenos Aires, en gaat daar met een jongen verder reizen die ze in het hostel in Montevideo heeft ontmoet, en ik ben doorgegaan naar de één-na-grootste stad van Argentinie: Córdoba. Daar ben ik vanochtend aangekomen, na een lange nachtbus. Ik heb nog niet veel van de stad bekeken, omdat ik vandaag overdag ben bijgekomen van de reis vannacht. Zo´n nachtbus is erg ontspannend, er is service zoals in een vliegtuig, met avondeten en ontbijt. Maar toch lukt het niet om een hele nacht door te slapen, dus dit heb ik vandaag overdag even ingehaald, plus even kort de wijk verkend. Straks ga ik wat eten met twee Ierse meiden die ik in het hostel heb ontmoet, en morgen is de stad aan de beurt! Het schijnt een hele mooie stad te zijn, met Jezuiten-ruines, en mooie oude én nieuwe gebouwen. Ik ben hier tot en met vrijdag, dan neem ik de (overnacht)bus naar Puerto Madryn, wat in Patagonie ligt, de zuidelijkste provincie van Argentinie. In het plaatsje waar ik naartoe ga zijn in het goede seizoen walvissen te spotten, maar ook andere dieren zoals orka´s en andere zeedieren. Ik ben benieuwd! Daarna is mijn plan om door te gaan naar de beroemde gletsjers van Argentinie, El Calafate. Maar, niks staat nog vast!

Tot de volgende blog,

Groetjes Maaike!

Byebye Bs.As.!

Hallo allemaal,

Mijn laatste dagen in Buenos Aires zijn aangebroken. Afgelopen twee weken heb ik me vooral bezig gehouden met het verven van de muren van het huis van mijn vrijwilligerswerk, nog een aantal dingen van de stad bekijken, en uit etenmet vrienden. Het verven van de muren is echt een succes geworden, de meisjes hebben allemaal meegeholpen en vonden het erg leuk om te doen. Ook was er nog een nieuwe vrijwilliger bij: Dieuwke, uit Nederland natuurlijk (Friesland zelfs!) ,zij heeft ook meegeholpen.De witte laag was oké, maar de kleurlaag vonden ze helemaal top. En de begeleiders die er werken zeggen ook elke keer weer: ´Que liiiindo!´ (Wat mooi!) De ene muur zit dus vol met grote vlakken die we ´ingekleurd´ hebben, en op de andere muur hebben we de meisjes losgelaten met hun creativiteit, resultaat: Kriskras doorelkaar en kleine en grote figuurtjes, erg rommelig, maar dat maakt het eigenlijk ook wel weer gezellig. Vanmiddag (zaterdagmiddag, er is hier geen Tweede Kerstdag) ga ik met Kristel voor het laatst er naartoe, we hebben allemaal kleine cadeautjes gekocht voor ze, als afscheid én als laat Kerstcadeautjes, ik denk dat ze het wel op prijs zullen stellen.

Met Kerst ben ik uit eten geweest met de vaste club, met een meisje erbij, Laura, uit Nederland, ook van de taalschool. Was erg gezellig, met zijn vieren (Carina, Regina, Mei Lin en ik) hadden we een tijdje terug lootjes getrokken, in verband met Kerst, en dus hebben we cadeautjes uitgedeeld. Ik had een klein portemonneetje voor Mei Lin gekocht en ik heb een sjaal gekregen van Carina, die wist dat ik een liefde voor sjaals heb. Dus dat was erg leuk! Al is Kerst met zomers weer natuurlijk héél anders dan in Nederland, zeker met al die sneeuw daar!

Inmiddels zijn er al twee kamergenoten vertrokken, Kristel naar een appartement in Palermo, en Chantal naar Ushuaia, de zuidelijkste plaats van de wereld, die in Argentinië ligt. Dus nu blijven Mei Lin en ik over, en wij gaan maandag met de boot naar Colonia del Sacramento, een plaats in Uruguay. Daar blijven we 3 nachtjes, op Oudjaarsdag gaan we naar Montevideo. Hier blijven we weer drie nachtjes, (en we hebben leuke plannen voor Oud en Nieuw) dan gaan we naar een klein plaatsje genaamd La Paloma. Hier blijven we 2 nachtjes,en dan... Op naar het strand! We verblijven 5 nachtjes in een echte badplaats, Punta del Diablo, waar we lekker gaan ontspannen en aan het strand liggen enzo. Daarna weten we nog niet wat er gaat komen, misschien dat wij ons eigen plan trekken, misschien dat we andere mensen tegenkomen. We zijn een beetje aan het nadenken waar we heen willen, voor hoelang en wat we verder willen, daar zal wel iets uitkomen. Vandaag en morgen voor mij dus een inpakdagje, de laatste dingetjes halen, en de bakcpack 10 keer in en uitpakken totdat hij praktisch is ingepakt, want ik moet er straks ongeveer 3 maanden uit leven!

Geen idee wanneer ik weer tijd heb om iets te schrijven, dat zal wel wat onregelmatiger worden dan tijdens dit verblijf in Buenos Aires, want dan weet ik niet wanneer ik tijd heb en waar er een internetcafé te vinden is. We zullen zien! Ik heb zelf wel zin in het reizen, weer een verandering van omgeving. Ik mag natuurlijk niet klagen, maar op een gegeven moment word je wel nieuwsgierig naar de rest van het land. Ik ben wel van Buenos Aires gaan houden, heb zoveel mooie dingen gezien en er zijn nog zoveel andere mooie dingen hier, heb er echt een leuke tijd gehad! Gelukkig ben ik hier niet voor het állerlaatst, want ik vlieg naar Nederland vanuit Buenos Aires, dus dan kan ik afscheid nemen.

Fijne jaarwisseling alvast!

Groeten Maaike

BA begint te wennen!

Hallo allemaal, twee weekjes later, daar ben ik weer.

Er is inmiddels wel wat veranderd, ik zit nu niet meer in mijn gastgezin, maar in een hostel, geregeld door de taalschool. Ik zit op de kamer met drie andere meiden, waarmee ik de eerste dag ben begonnen, Kristel, Chantal en Mei Lin. Het hostel ziet er prima uit en er zitten nog een paar andere mensen van de taalschool die ook uit Nederland komen, en soms eten we dan met z´n tienen, erg leuk. Vorige week is ook mijn vrijwilligerwerk gestart. Toen ik nog taallessen had, hoorde ik hier en daar dat het werk wat ik zou gaan doen niet zo leuk zou zijn, moeilijk omdat de meisjes niet geinteresseerd zijn, en dat er niks te doen zou zijn. Uiteindelijk valt dat erg mee, vorige week dinsdag was mijn eerste dag en dat was de minste dag, veel was er niet te doen. Ik werk er samen met Kristel, wat erg fijn is, want met zijn tweeën kun je meer ondernemen. De volgende dag kregen we de opdracht om allemaal boeken in een nieuwe boekenkast te zetten, dus we voelden ons wel nuttig. Daarna kregen we te horen dat we de tuin wel mochten opvrolijken voor kerst, dus wij gaan dit helemaal aanpakken. Afgelopen maandag hebben we verf gekocht en dinsdag gelijk al begonnen met de muren van de tuin wit verven! Dit scheelt al zoveel, want de muren waren wat groen en beige-achtig, niet fris in ieder geval. En wat leuk is is dat we wat extra rollers en kwasten hebben gekocht, met het idee dat de meisjes ook kunnen meehelpen als ze dat willen. En ja, dat willen ze! Dinsdag kwam het ene na het andere meisje even vijf minuten rollen, en sommigen hebben ons de hele middag geholpen. Dit is dus echt een succes en een lekkere buitenactiviteit. Als de murenklaar zijn in het wit, willen we de meisjes vragen om een ontwerp te maken en dan kunnen we dat erop schilderen. Ze mogen het dus wel zelf bedenken, want zij moeten er voor een langere tijd tegenaan kijken! Alleen zorgen wij dat het niet uit de hand loopt...

Verder wilde ik eigenlijk dat mijn dagen niet volledig opgingen aan mijn werk, dus heb ik samen met Mei Lin wat dingetjes ondernomen. Zij werkt in een theater, maar daar heeft zij te weinig taken. Het theater is te klein voor 5 werknemers, en dan zijn er ook nog vrijwilligers dus dit is wat jammer voor haar. Zij hoeft alleen ´s avonds te werken dus heeft ze overdag ook wel tijd en zin om wat te doen. Dus we besloten om het centrum wat beter te bekijken en wat meer te belopen, want die metro begint toch wel oncomfortabel te worden, en zo zie je meer van de stad. Inmiddels hebben we het Congresgebouw gezien, bekende theaters als Teatro Colón en Teatro Cervantes, de bibliotheek (een betonnen gebouw, niet mooi), het station en allemaal andere dingetjes die in mijn ANWB-boekje staan.

Ook ga ik elke week een keer uit eten met Regina, Carina en Mei Lin, omdat we elkaar nu niet zovaak meer zien (behalve Mei Lin). Gisteren was ik aan de beurt om een restaurant uit te kiezen, en dat was gelukkig geslaagd! Er is een site waarop allemaal restaurants in Buenos Aires te vinden zijn, en dat zijn er véél...

Vorige week ben ik trouwens op de eerste woensdag van de maand naar Sinterklaas geweest! Er schijnt hier een Nederlands café te zijn, Van Koning,en daar was een Sinterklaasfeest vorige week woensdag. Ja, de sint zelf was aanwezig, net als Piet én ...... pepernoten.! Dus dat was erg leuk, zo was ik toch nog een beetje in Nederland.

Gisteren heb ik nog iets moois ontdekt hier: een Japanse tuin. We moesten wel entree betalen, maar het was een erg mooie tuin. Wel een rare gewaarwording hoor, dan ben je in Buenos Aires, een andere cultuur aan het ontdekken, ga je ín die cultuur weer een andere cultuur bekijken.... Maargoed, een succes wel.

Nu hebben we plannen om volgende week in het weekend misschien naar een historisch stadje in de buurt te gaan, San Antonio de Areco, want dat schijnt erg mooi te zijn. En dan is het alweer Kerst, wat gaat het snel! En tegelijk toch langzaam, want je doet ook zoveel nieuwe indrukken. Al met al is het superleuk in Buenos Aires en begin ik de stad wel echt te kennen, ik begin steeds meer zin in het reizen te krijgen! De plannen worden steeds concreter en nu ik weet wat ik allemaal ga zien, krijg ik er zoveel zin in. We gaan behalve Argentinie nog een aantal andere landen bekijken, want die hebben ook veel te bieden. Dus we zullen zien hoe het allemaal loopt, wat in ieder geval vast staat, is dat ik tijdens Oud en Nieuw in de hoofdstad van Uruguay ben, Montevideo.

Dit was het weer, bedankt voor alle leuke reacties en een fijne kerst allemaal alvast!!

Groetjes Maaike

Mi vida en Buenos Aires

Hola, weer een verhaal hier vanuit BA.

Nog steeds, ik vermaak me wel! Ben vorige week naar een bekend museum geweest, Malba, waar ik ook al over had verteld. Was erg leuk, het is een museum met kunst van Argentijnse kunstenaars en er waren foldertjes in het Engels, dus erover lezen was dus mogelijk. Het komt erop neer dat Argentijnen zich niet zo veel aantrekken van de normale kunst, ze gebruiken het materiaal wat ze willen. En de schilderijen zijn erg kleurrijk, wat me wel beviel! Daarnaast was er een expositie van Andy Warhol, met onder andere beeldmateriaal van zijn geliefde, Edie, en foto´s en films van vroeger bekendheden. Ook heeft hij het thema politiek wel eens gebruikt, er was ook een schilderij te zien van Mao Zedong (of Tsetoeng, of ..., er zijn zoveel schrijfiwijzes) en schilderijen met het thema communisme. Er mochten geen foto´s gemaakt worden, maar dit deed ik wel (alleen van de hal, er kwam gelijk beveiligig naar me toe).

Ook heb ik Galerías Pacifico gezien, een grote gallerijá la Harrods (GB) of LaFayette (FR). Het deed ons erg denken aan Europa. Er was een grootse koepel met schilderijen, maar het opmerkelijkst was de kerstboom. Met daarvoor allemaal mensen in korte broeken, nee, ik ben er nog niet aan gewend. Ik zat laatst ook wat te drinken in de Starbucks, een koffiehuis, en ze draaiden de hele tijd kerstliedjes (!)en de kerstwinkels zijn geopend.

We zijn met zijn vieren (Carina, Mei Lin, Regina en ik) uit eten geweest naar een tapasbar, was erg leuk en apart. Zondag hebben we weer wat toeristisch gedaan: Tigredelta. Dit is een rivierengebied/delta, net zo groot als de helft van Nederland (ze lachen je hier uit als je zegt dat je binnen 3,5 uur het heleland door rijdt) en dit was ook een must-see als dagje uit, volgens de Lonely Planet. We hebben daar een boottocht genomen en dat was wel leuk en lekker koel, maar het weer was niet mooi. Het was de hele dag een beetje grijs en bewolkt, en daar krijg je gewoon geen zomers gevoel van.

Deze week zijn Mei Lin en ik vooral bezig geweest met het oriënterenop hostels voor in januari. Hier in Argentinie en waarschijnlijk meer landen is het de hele maand januari vakantie en gaan alle mensen dus op vakantie. Wij wilden graag op het strand zitten met nieuwjaar, maar het plaatsje waar we naartoe wilden zat al helemaal vol, dus nu vieren we het in Montevideo, hoofdstad Uruguay. We hebben nu 4 hostels geboekt, in een stadje als eerst, dan Montevideo en dan twee badplaatsen. Even op het strand liggen en ontspannen na twee maanden in de smog, en dan op begint de reis.

Mijn vrijwilligerswerk begint volgende week en eindigt op eerste kerstdag, dan blijf ik nog 3 dagen in Buenos Aires en dan nemen we de boot naar de overkant, Uruguay. We beginnen hier, omdat ons visum binnen drie maanden verloopt, en als je de grens overgaat en weer terugkomt krijg je een nieuw visum van 3 maanden.

En... Gisteren hebben we onze eerste tangoles gehad! Ja, een goede tangoschool hadden we gevonden via onze lerares, dus we móesten het wel proberen. Ik heb geen hakken meegenomen uit Nederland, wat voor tango-leren niet handig is, want je beweegt je anders op hakken en dit is bij de tango erg belangrijk. Verder was het een leuke ervaring, waarschijnlijk gaan we het nog één keer doen. Het schijnt wel dat het tango-leren hier beter is dan in een tangoschool in Nederland/Europa, want op mijn taalschool zit een vrouw die een eigen dansschool heeft in Nederland en die is hier een halfjaar om de échte tango te leren.

Vanavond gaan we uit eten, een verrassing van Regina, die moest een restaurant uitkiezen. Verder ga ik dit weekend verhuizen van mijn gastgezin naar een studentenhuis, omdat volgende week mijn werk begint. Ik heb niet heel veel uren, 4 per dag, 3 of 4 dagen per week. Vind ik prima, want dan kan ik daarnaast nog lekker van de stad genieten!

Mijn taallessen zijn dus morgen afgelopen, en ik vond het een erg leuke ervaring! Ik heb in deze 4 weken Spaans beter geleerd, dan dat ik Frans op school heb geleerd. Dit is natuurlijk ook omdat ik híer zelf voor gekozen heb, maar het niveau is erg hoog. De leraren praten constant Spaans, waardoor je echt leert woorden te herkennen. Maar de gewone porteños (bewoners van Buenos Aires, letterlijk ´havenbewoners´) praten veel sneller, dus dat wordt toch nog even oefenen.

Dit was weer wat ik te vertellen had,

xx Maaike!

Semana numéro dos!

Buenos dias!

Vorige week maandag hebben we het graf van Evita Péron bekeken, in een belangrijke begraafplaats in de wijk Recoleta. Hetschijnt een must te zijn op het lijstje van een toerist, dus natuurlijkbezoeken we dat. Het is een begraafplaats met allemaal graftombes en huisjes voor de overledenen, natuurlijk voor de elite, ex-presidenten en gewoon rijke mensen.Ik, Carina en Mei Lin waren er naartoe gegaan, omdat het mooi weer was! Dus wij naar binnen, die begraafplaats is echt groot. Heel mooi, al die tombes. En op een gegeven moment begint het verdacht donker te worden, en ja hoor, het begon te regenen. Op zich niet heel prettig, want we wilden graag schuilen. Nu komt het lugubere: We waren genoodzaakt te schuilen onder het dak van een van de graftombes. En toen begon het ook nog eens te onweren. Dus wij zitten daar, stil, kijkend naar het sombere plaatje van de graven, zwerfkatten, regen en onweer en ik besef me dat dit het detail was wat we nodig hadden! Beter konden we níet in de sferen van een begraafplaats komen, dus achteraf was ik er erg blij mee! Op een gegeven moment is het wel gestopt met regenen, dus toen begon de jacht naar het graf van Evita Péron, de liefde van Argentinie om het zo maar te zeggen. We hadden een koninklijke graftombe verwacht, immens groot en imposant, maar het bleek gewoon even groot te zijn als alle andere graven, wat natuurlijk nog een hele eer was, want deze plaats is dus alleen maar bestemd voor belangrijke mensen. Als nog was het wel heel mooi, want het graf was versierd met allemaal (nep)bloemen. En er stonden veel toeristen bij, waardoor ik nog een leuke ontdekking deed. Er was een groep mensen mee met een groepsreis, en 1 man daarvan had een verdacht bekend hoedje op. JA, het was het merk van Fryslan, wat was dat leuk.Ik moesthem even aanspreken en vragen waar hij vandaan kwam, nou, uit Workum. Somsben je onverwacht dicht bij huis!

Eigenlijk heb ik van dinsdag tot en met vrijdag alleen maar terrasjes, parkjes, cafeetjes en internetcafeetjes gezien, enéén van ons (Mei Lin) was ziek, dus het was ook erg rustig. Zaterdag heb ik met Regina (een nieuwe klasgenoot, uit Oostenrijk, 47 jaar), Mei Lin en Carina op hele leuke terrasjes gezeten en ´s avonds ben ik met Mei Lin naar Museumnacht gegaan. We hebben 1 museum bekeken, wat erg leuk was, maar toen liepen we naar hét museum, Malba, en daar stond toch een rij! Dus toen besloten we de taxi naar huis te nemen, want we waren ook erg moe.

Zondag hebben we gelukkig weer iets toeristisch gedaan, Mei Lin en ik zijn naar Puerto Madero geweest, een wijk achter Plaza de Mayo, aan het water. Daar was ook de Puente de la Mujer te vinden, een mooie maar populaire brug. We zijn de hele wijk doorgelopen, richting de Rio (de la Plata), want we wilden eigenlijk even uit het verkeer en de uitlaatgassen. Mijn idee was om naar het natuurreservaat te gaan, Reserva Ecológica Costanera Sur,dat achter de wijk Puerto Madero ligt. Dat was uiteindelijk erg leuk, heel fijn om even uit de drukte te zijn. Het was gewoon een groot natuurpark, met op bepaalde plekken mogelijkheid om aan de zee te zitten. Hebben we ook even gedaan, maar dit strandje was wel erg vervuild. Dat is wel het probleem met Buenos Aires: Het is echt een leuke stad, bruisend, groot, veel voorzieningen en mooie toeristische bezienswaardigheden, maar gezonde frisse lucht krijg je bijna niet binnen. Op de drukke straten rijden zó veel auto´s en bussen, waarvan je de uitlaatgassen ook nog goed kunt zien! Ik weet niet hoe dat in Nederland is, maar in mijn lieve Leeuwarden in ieder geval stukken minder! Zelfs als ik het raampje van mijn kamer opendoe glippen er soms uitlaatgassen naar binnen. En dan de straten, of onzichtbare hoeken van straten. Ongelooflijk, iedereen dumpt hier werkelijk alles op straat. Afgelopen vrijdag stortregende het hier, en ik zat in een café met een klasgenoot, en we zagen dat de rioleringen verstopt waren. Nou, wát kwam daar allemaal uit. De moeder van het gastgezin van Mei Lin schaamt zich ook voor de stad en zijn viezigheid. Het enige nadeel dus, die soms best groot is. Daarom hadden we dus ook zo de behoefte om naar het natuurreservaat te gaan.

Gisteren hebben we met z´n vieren weer wat gedronken, dus verder niet veel bijzonders, maar die ochtend wel! Ik was net klaar met tandenpoetsen en loop richting mijn slaapkamer. En wat zie ik vóór mijn deur... Een schildpad. Allemachtig, ik ben er niet bang voor, maar was dit normáál? Dus ik roep de zoon van het gezin waar ik verblijf, Juani,en die kijkt me aan met een blik: Wat is er? Ik zeg met grote ogen: Es normál? Hij zo: Si, si! En hij tilt het beestje op en zet hem weer op het dakterras (vlak naast mijn kamer, vandaar). Ik ben er die avond achtergekomen dat het Juani´s huisdier is, dus zó normaal is het niet dat ik een schildpad in huis vond.

Morgen gaan we waarschijnlijk naar Malba, Museo de Arte Latinoamericano de Buenos Aires, een belangrijk (en ik geloof ook wel leuk) museum, want het gaat waarschijnlijk regenen. Vandaag regent het ook, alleen het enige verschil met Nederland: Hier is het klam en warm, want meestal onweert het hier ook.

We zitten plannen te maken om dit weekend naar de Tigredelta te gaan, een gebied net zo groot als Nederland, maar dan eigenlijk alleen maar met waterwegen en moeras e.d. Lijkt me erg leuk, maar het is nog niet zeker want alles verandert hier per minuut.

Nou, dit was afgelopen week, ging ook weer snel om! Ondertussen krijg ik soms wel zin in mijn eigen kamertje, een gevoel van huismusje zijn, maar daarnaast vind ik het hier nog steeds heerlijk. En wanneer ik met de mensen hier praat over het land en reizen, slaan de reiskriebels echt wel toe!

Hasta luego, (Ja, het moet nu wel in Spaans..)

Maaike